Het was weer zover. Onze jaarlijkse uitje in september in de vorm van een weekendje Waal met enkele fanatieke roofvissers stond weer voor de deur. Ik kijk hier iedere keer erg naar uit, want de Waal is wel één van mijn meest favoriete wateren van Nederland. Het is en blijft een magisch en mysterieus water en je weet nooit wat dit water je geeft (het neemt ook veel in ieder geval..ha ha). Het moet wel heel gek lopen mocht je geen visje vangen en meestal weten wij onze weg hier wel te vinden. Toch was dit wel één van de moeilijkste weekenden in jaren die wij ervaren hebben. Enkele weken geleden stonden wij nog moeiteloos tientallen snoekbaarzen en roofbleien te vangen en nu leek de rivier wel leeg. En je zou denken dat de fishfinder liegt, maar dat was toch echt niet het geval. Ondiep water en veranderlijke windomstandigheden zoals Noordoosten wind zal hier een bijdrage aan hebben gegeven. Maar wat het ook is, ze waren maar moeilijk te vinden. Op de zaterdag vingen wij na uren geconcentreerd vissen gelukkig nog een verdwaalde snoekbaars en roofblei en de andere jongens hadden ook niet veel beter gepresteerd. En wat wij ook probeerden qua technieken, niets bleek te werken. Ook kregen wij nog waterpolitie controle, wat natuurlijk een goede zaak is.

1s.png

Gelukkig vingen we hier en daar nog wel een visje, zoals Bert met deze schitterende rivierbaars

Op de zondag besluiten wij maar te beginnen met trollen om veel water te dekken, maar op enkele mooie baarzen na levert dit weinig op. Tot wij een krib vak treffen waar wij zowaar toch echt wel vissignalen lijken te zien. Even snel met een shadje erboven hangen bevestigd dat het vis is, want binnen no-time vangen we een paar mooie snoekbaarzen en baarzen. Wanneer het stilt valt in het putje en wij af driften naar het midden van het krib vak geeft Bert mij aan dat hij een schooltje vis op de side-scan lijkt te zien tegen het ondiepe aan net bij de drop-of. Ik werp mijn shadje naar ca. 1,5 meter water met het idee terug te vissen naar ca. 4 meter en tik mijn shadje een keer of twee op en krijg direct een mooie aanbeet. Ik zet de haak en direct wordt mijn Okuma Epixor 3000 aan het werk gezet. 

Een run van zeker 25 meter naar rechts het krib vak in is het antwoord wat ik terug krijg na het zetten van de haak. Omdat de vis niet afremt besluiten wij de vis achterna te gaan met de boot en al snel hangen wij er weer boven. Bert roept al snel dat het een dikke meerval is. Op dat moment heb ik nog zoiets van het kan alles zijn, maar wanneer ik na een tijdje het lompe gewicht voelt om mijn veel te lichte hengel denk ik toch wel dat hij gelijk heeft. De vis zoekt de stroming op en blijft zo nu en dan gewoon lomp liggen. Ook zie ik na een tijdje een paar keer een staart bovenkomen die verdacht veel lijkt op een meerval en wanneer ik geregeld luchtbellen naar boven zie komen ben ik 100% overtuigd. Hoe makkelijk de vis eerst nog meekomt, hoe zwaarder het daarna wordt. Na ca. 15 minuten lijkt het gevecht dan pas echt te gaan beginnen. De vis trekt ons in het krib vak meerdere malen naar het ondiepe en dan weer naar het diepe en trekt ons zelfs op een gegeven moment een krib vak verder door de volle stroming te pakken. Mijn hengeltje met een max werpgewicht van ca. 25 gram staat als een hoepel zo rond en ik heb niets in te brengen tegen de vis. Wanneer wij na ca. 30 minuten de vis voor de eerste keer pas echt zien, merken wij op dat de haak niet goed zit en de lijn verdraaid zit en dat de vis daarom dus teveel speling heeft en daardoor iedere keer weer de bodem opzoekt. Ook zien wij dan voor het eerst de daadwerkelijke omvang van de vis. Dit moet een vis zijn van boven de 1.80 cm. Op een gegeven moment komt Bert met het idee de vis naar een zandbank te dirigeren om de vis zo min mogelijk vluchtruimte te geven, want deze vis drillen in de stroom gaat gewoon niet lukken.  Tot twee keer aan toe weten wij de vis naar een zandbankje te krijgen, maar iedere keer als wij een poging doen de vis te landen of wanneer de vis ons zag ging deze er weer als een speer vandoor. Bij een derde poging, en dan staat de klok zeker al op 50 minuten drillen, besluit ik mijn schoenen en sokken uit te trekken en uit de boot te stappen en de dril op het ondiepe voort te zetten vanaf de kant.

2s.png

Een enerverende dril gaat voort vanaf de kant

Een langsvarende binnenvaartschip maakt het nog even spannend door alle water voor mij weg te zuigen en de meerval maakt daar dankbaar gebruik van. Maar op een gegeven moment ben ik ruim een uur aan het drillen en ben ik er klaar mee. Het wordt buigen of barsten. Ik draai de slip dicht en begin op het strandje naar achteren te lopen, zowaar voel ik dat vis mee komt. De golven die ik van het reeds passerende schip nog ontvang komen als een gift uit de hemel, want de vis wordt min of meer door de golven mijn kant op gespoeld. Het lijkt wel strandvissen in het buitenland. Wanneer de vis dan met zijn buik voor mij ligt op de zandbank en mij woest aan kijkt zie ik een mede sportvisser, die vanaf de na gelegen krib stond te vissen, haastig mijn kant op komt lopen. Bert zit nog in de boot en dus is alle hulp zeker bruikbaar. Wanneer de beste man naast mij staat, blijkt dat hij een landingshandschoen heeft meegenomen en hij begint al zijn schoenen uit te trekken wanneer hij naast mij staat. Ik stel voor dat hij de hengel vasthoudt en dat ik het water inloop aangezien ik toch al zeiknat ben. Ik neem mijn Savage Gear foldingsnet mee het water in voor de formaliteit, want deze is veel te klein voor een vis van deze omvang, maar ik wil eerst de vis daarmee een stukje veilig stellen om vervolgens met de handschoen de vis te kunnen pakken. En zowaar, het lukt! Ik pak de vis bij de bek uit het net en trek haar stukje bij beetje het strand op. En daar ligt ze dan in ene in volle glorie, een enorme vis met tevens een enorme omvang. Ik ben werkelijk afgepeigerd en sta te trillen op mijn benen.

3s.png

Afgepeigerd en trillend trek ik mijn jas en vest uit, want het zweet staat op mijn rug

Bert heeft inmiddels de boot tegen de kant neergelegd van de krib aangelegd en komt ook aangelopen richting het strandje. De mede sportvisser vanaf de kant rent nog even terug naar zijn vis plek om een rolmaat te halen en in de tussentijd maakt hij ook nog de nodige filmpjes en foto’s. Al onze materiaal lag nog in de boot. Op dit soort momenten zie je hoe sportvissen mensen verbroederd, want zo’n moment delen met anderen is natuurlijk schitterend. Wanneer wij de vis dan gezamenlijk meten blijkt zij 1.85 cm te zijn en ruim 50 kilo. Bert en ik tillen de vis op voor de foto, want zo’n vis vang je natuurlijk samen. Zonder de stuurkunsten van Bert was het onmogelijk geweest om een vis van deze omvang op zo’n lichte hengel te drillen. Ook besef je bij dit soort situaties dat je niet blindelings zomaar ergens op kan vertrouwen, je moet goed communiceren, georganiseerd zijn, je materiaal moet in orde zijn en elkaar helpen daar waar nodig. Ook is kennis van een zwaar stromende rivier als de Waal van groot belang. Bert anticipeerde iedere keer weer voortijdig op elke situatie en daardoor werd de dril vergemakkelijkt.

4s.png

Mijn Nederlandse PR van 1.85 cm en ruim 50 kilo

Bert en ik hadden zelfs meerval materiaal en dauwpieren meegenomen om een poging te wagen wanneer wij een goed signaal zouden zien, maar dat was bij deze niet meer nodig. Sterker nog, we waren helemaal leeg na dit verhaal en het was inmiddels al bijna 16:00 uur en dus stopten we er gelijk maar mee. Ongelofelijk overigens hoe sterk materiaal vandaag de dag is. Ter info: Ik viste met een medium fast hengeltje van ca. 2.10 mtr en een 3000 molentje gevuld met 150 meter 10/00 Daiwa Tournament. Zelfs het speldje waaraan de loodkop zat bevestigd was nog geheel intact. Bij deze wil ik Filip, de helpende kantvisser (of zal ik zeggen helpende ‘hand’ visser..ha ha), nog bedanken voor zijn support in dit verhaal, want hij gaf direct assistentie met zijn landingshandschoen, het meten en het maken van foto’s. Hierdoor kon de vis snel en correct worden behandeld en weer vlug weer terug en daarbij komt dat dit mooie moment ook nog eens vastgelegd kon worden op de gevoelige plaat samen met mijn vismaat. Enorm bedankt Filip! Wanneer wij terug naar huis rijden na het traileren van de boot, slaat de besef pas echt door wat er is gebeurt.

En wanneer ik ’s avonds op de bank zit trek ik een Bock biertje open om de dag officieel af te sluiten. Wanneer ik een slok neem zie en voel ik de beschadigingen aan mijn hand. Tijdens de handlanding beet de vis toch een beetje dwars door de handschoen heen en de krassen op mijn hand is dus een souvenirtje voor de komende week. Maar wat maakt het uit?

5s.png

Souvernirtje

Het is nu oktober en we hebben nog wel even als het aankomt op meerval. Zeker als het weer een beetje meespeelt kunnen we er misschien nog wel een keertje gericht op uit, want nu heb ik een PR op te krikken van 1.85 meter naar 2.00 meter..ha ha ha..blijf vissen allemaal!!!

Slijmerige groeten van,

Marcel de Ruyter

6s.png

 

Hoe staat het ermee baitrebels? Hoe zijn de vangsten tot dusver in 2020? Hoe gek het ook klinkt, het is natuurlijk heerlijk vissen in de zomer, maar ik wacht toch met smart tot de herfst haar intreden doet. Het is dan veel lekkerder vertoeven aan de waterkant met lagere temperaturen, de vissen zijn dikker en doorgaans agressiever. Op dit moment zitten wij door de hitte toch weer in een dipje en zijn de vangsten niet altijd even optimaal. Uiteraard moet je er het beste van maken en daarbij ligt dus sowieso bij het vissen in de zeer vroege ochtend, late avond of zelfs nacht. In mei wanneer het roofvisseizoen nog gesloten is, is er voldoende tijd om achter de zeebaars aan te gaan. Gelukkig deden wij dit ook en konden we een paar zeer mooie sessies beleven. Geen monster vissen, maar wel veel fun op een lichte hengel.

1s.png

Veel fun op een lichte stok

In mei en juni ging het vissen toch wel aardig en hebben wij mooie vangsten geboekt op de ondiepe delen van diverse wateren. Het was toen nog wel een beetje zoeken waar je terecht kon, want de windvlagen en regen van toen maakte het niet erg makkelijk allemaal. Maar tussen de buien door wisten wij toch hier en daar mooie resultaten te boeken.

2s.png

Deze fraaie snoek pakte (tussen de buien door) mijn baars en bleef hangen aan de blade bait

In de zomerperiode ga ik altijd graag naar de rivier omdat het zeer zuurstofrijke water vaak meer vis oplevert. Ook zijn de vissen hier sterker en kunnen ze dus allemaal weer snel en netjes terug in het water. Echter hadden we niet kunnen denken dat door de hitte het waterpeil zo snel weer naar beneden zou gaan. Maar als je de putjes weet te vinden en afwisselend vist op roofblei is het op zich altijd wel te doen.

3s.png

Zeker op de rivier soms veel snoekbaars en mooie exemplaren

Het vissen op en aan de rivier blijft toch wel één van de mooiste soort van visserijen vind ik. Nergens anders is de diversiteit van roofvissen zo groot. Zo kun je na het vangen van de nodige snoekbaarzen achter de roofblei aan en je hebt altijd kans op baars, snoek en zelfs meerval als bijvangst. Echter bij enkele gerichte meerval sessies met Bert nog geen meerval kunnen vinden. Geen idee waar ze zijn…

4s.png

Switchen van snoekbaars op roofblei

Topwater vissen op roofblei is natuurlijk helemaal een sensatie van de bovenste plank. Een absolute aanrader is natuurlijk de Savage Gear Smash Tail. Dit aasje maakt zoveel herrie dat het zelfs in het hard stromende water van de rivier opvalt. Ook is de Riser bait van Illex favoriet.

5s.png

Topwater fun van de bovenste plank!

Voor wat betreft snoekbaars volstaat elk kleine type shad in de range van 7-9 cm wel, maar durf er ook eens iets groters aan te doen van 11 a 12 cm. Zelf pak ik veel grotere snoekbaarzen de laatste tijd op de herring shad van Savage Gear. Deze zijn in de formaat van 11 cm nog prima te werpen op een niet al te zware hengel en toch valt deze prima in de smaak bij kleinere, maar juist ook de iets grotere snoekbaarzen. Vooral redhead en firetiger zijn toppers!

6s.png

De Savage Gear Herring shad in 11cm is favoriet

Ook op de rivier vandaag de dag steeds meer snoek. En er zitten goede vissen tussen zeg, en sterk dat ze zijn. Eentje pakte mijn shad en nam een speer richting stroming buiten het krib vak en ging er vol in hangen om vervolgens om het krib vak heen te gaan en aan de andere kant een stevig robbertje door te vechten. Het zweet stond mij som letterlijk op de rug.

7s.png

Spannende momenten zo nu en dan

Soms was het zo warm dat je beter de roofvissen een beetje met rust kan laten. Toch ook dan zijn er altijd nog alternatieven. Een paar avondjes ouderwets vlokvissen op ruisvoorn bleek ontzettend leuk, rustgevend en effectief te zijn.

8s.png

Prachtige zomeravonden

Het doel was een 40+ ruisvoorn, maar die zat er nog niet in. Wel enige fraaie 30-ers, maar jongens..wat zijn deze vissen mooi en onderschat zeg…

9s.png

Goudklomp

Tot dusver even een seizoen update. De dagen worden al weer iets korter merk ik bij de avond sessies, maar dat is niet erg. De herfst en zelfs de winterperiode kan prachtig zijn om te vissen.              Maar voor nu genieten wij nog even van de zomer zon en gaan wij nog even door met werpend vissen op diverse rovers en blijven we hopen op kromme en krakende stokken.

10s.png

Tot snel!!!

Marcel de Ruyter