In het voorjaar gaat het kriebelen als het aankomt op zeeforel. Gedurende winter vang je heus wel een forelletje hier en daar, maar het is en blijft een taaie boel. Nu wil ik niet beweren dat het voorjaar altijd een beter resultaat geeft op het vangen van zeeforel, maar je staat doorgaans met gunstige omstandigheden waardoor je het niet alleen langer vol kan houden, je vist gewoon met meer concentratie. Het langzaam steigende watertemperatuur heeft daarnaast wel degelijk een effect op het eetgedrag van vriend forel. Vanaf zo’n 7 graden watertemperatuur  heb je al het meeste succes.

1S.jpg

Stijgende temperatuur doet zeeforel laten eten

Juist ondiep water (zoals zoveel vissoorten) zorgt dan soms voor verassende vangsten aangezien dit sneller opwarmt. Zo stonden wij (Bert en ik) eigenlijk al heel snel met ons waad pak in het water op zoek naar Nederlandse zeeforel, want de eerste mooie zonnige dagen zagen wij in de weersberichten al aankomen. Een graad of 18 met een gunstige wind..ja dan moet je er gewoon zijn en uren maken.

2S.jpg

Altijd Catch & Release

Zo bleek de ochtenduren erg mooi, maar ondanks onze verwachtingen leverde dit geen vis op. Het duurde toch nog wel enkele uurtjes voordat de eerste zeeforel zich meldde bij Bert. En hoe .. snoeihard voor de verandering maar eens en niet zo’n zeikerige aanbeet die wij normaliter gewend zijn. Gevolgd met een spectaculaire dril met twee hoge sprongen, daar doe je het voor! En waar één forel zit zitten vaak meerdere, want al snel meldde ook #2 zich bij Bert.

3S.jpg

Nummer twee meldde zich ook al redelijk snel

Met nog een volger voor mij en een  enkele mogelijke aanbeet breiden wij er een einde aan, maar zoals gezegd moet je juist nu uren maken en er gewoon zijn. Zo sta ik de volgende dag al weer vroeg op de stek en ondanks de zeer mooie omstandigheden duurt het toch nog wel even voordat ik de verlossende beuk krijg op mijn DK hengel. De vis zoekt direct de oppervlakte op en schiet van links naar rechts en geeft een paar keer een luchtshow weg onder het toezicht van een man die zijn hond op dit vroege uur al aan het uit laten is. De man staat achter mij enkele foto’s te schieten en maakt zelfs een kort filmpje wanneer even later een schitterende zeeforel mijn landingsnetje inglijdt.

4S.jpg

Je moet er gewoon staan

Eenmaal aan de kant aangekomen leg ik de vis op het zachte natte zand en onthaak ik deze. De vis blijkt goed gehaakt te zijn met de loeischerpe Gamakatsu feather treble en zit verankerd in de hoek van de bek. Voor deze vis was er geen ontkomen meer aan.

5S.jpg

Woest zoekt de zeeforel meerdere malen het wateroppervlak en de lucht op

De man met de hond schiet nog een plaatje van mij met zijn telefoon en stuurt deze direct via What’s app door. Nogmaals bedankt daarvoor meneer! Dat scheelt een veilig gestelde telefoon uit het waad pak halen.

6S.jpg

Wat een beauty .. (de vis dan natuurlijk)

Omdat ik vandaag minder tijd heb breid ik er einde van de ochtend al weer een einde aan, maar snode plannen zijn reeds gesmeed voor de volgende vervolg sessie(s). Zo sta ik er een week later weer op een zaterdagochtend. We kunnen het nog wel nacht noemen, want ik was rond 04:15 uur al op en zat rond 05:15 uur al in de auto. Wanneer ik ruim een uur later aankom is het nog steeds aardig donker, maar na de nodige voorbereidingen, koffie en ontbijt ben ik er helemaal klaar voor. De omstandigheden zien er perfect uit en ik ben eigenlijk niet eens verbaasd als ik na drie worpen al een volger krijg van een flinke vis, maar die helaas voortijdig  afhaakt. Een kleine 20 minuten later is het in één keer wel raak wanneer ik mijn kunstaas parallel over het ondiepe heen werp. Een kleiner, maar zeer welkome exemplaar wordt onthaakt, op de foto gezet en mag daarna weer zwemmen.

7S.jpg

Zeer welkome exemplaar

De lol kan niet op wanneer ik al na zeker 15 minuten weer een tik krijg op vrijwel dezelfde plek. Echter moest ik nu keihard versnellen om de vis te doen laten triggeren. Woest wordt de versnelling beantwoord met een aanbeet en kan ik alweer nummer twee van de dag landen.

8S.jpg

#2 van de dag

Als ik dan kort hierna zelfs een derde exemplaar vang ben ik helemaal in de wolken en speelt de gedachte van koffie op.

9S.jpg

#3 veilig in het landingsnet

Maar voordat het zover is haak ik weer op het ondiepe deel uit het niets zowaar een groter exemplaar die na meten zowaar 60 cm blijkt te zijn.

10S.jpg

Nederlandse zeeforel van 60 cm

En ik ben maar al te blij met deze 60-er, want in de tussentijd gaat alles in een stroomversnelling en mis ik nog zeker vier 60+ vissen die mijn kunstaas soms nog wilden pakken onder mijn hengeltop. Ondanks de mooie omstandigheden is toch veel later dan verwacht tijd voor koffie en koek, want dat heb ik wel verdiend dacht ik zo. Als ik terug kom van de koffie lijkt de zee wel een biljarttafel zo strak. Met een hard hoofd begin ik met het vervolg van deze mooie sessie. Wanneer het water zo strak erbij ligt kan het taai zijn, want de vis voelt en ziet alles, zeker met een dergelijke hoge zon erbij. Wanneer ik een paar plaatjes schiet van de kalme zee besluit ik er maar eens een spinner aan te doen, want misschien werkt een beetje commotie maken wel.

11S.jpg

Als een spiegel

Al op de eerste worp met de spinner, weer op de ondiepte, krijg ik een gigantisch harde beuk op mijn DK River en vliegt de hengel krom gevolgd door een gierende slip. De vis zie ik van links naar rechts versnellen in het kraakheldere zeewater en ook nu blijkt maar weer dat een goede polaroid zonnebril onontbeerlijk is om alles te kunnen volgen.  Ik loop tijdens de dril steeds een stukje naar achteren om de vis richting het ondiepe te manoeuvreren en uiteindelijk lukt dit ook. Maar ondanks het ondiepe water blijft de vis toch behoorlijk zwemmen. Omdat ik reeds meerdere malen het formaat van de forel heb gezien besluit ik na een minuut of 10 er een einde aan te breien en blokkeer ik de vis iets meer ook al weet ik dat ik de haak dan misschien uit de zachte bek kan trekken. Toch werkt het en weet ik de vis na een stevige dril vanaf de staart mijn landingsnet in te krijgen. Een vreugdekreet volgt wanneer ik de lengte en omvang van de vis bewonder in het net. Wat een kast van een zeeforel!!!

12S.jpg

Mijn PR met één centimeter verhoogd naar 68 cm

 

Omdat er niemand in de buurt is om een plaatje van mij te maken, maak ik een kort filmpje en een selfie. Maar hoe hoog ik de vis ook wil houden, de vis past niet geheel in het scherm. Omdat ik de vis verder geen beschadigingen wil geven, zet ik de vis snel terug in zijn/haar natuurlijke omgeving en neem ik genoegen met de matige foto’s. Dit moment pakt niemand mij meer af. Vijf schitterende zeeforellen in een ochtend. Omdat het begin van de middag erg druk begint te worden met allerlei recreanten haak ik af. Ik vind het goed zo. En juist omdat het zo goed was en besef dat dergelijke momenten ook zo weer over kunnen zijn besluit ik met Bert de dinsdag en woensdag daarna vrij te nemen en een nachtje te blijven slapen in de directe omgeving. We zien in de twee dagen een enkele forel, we krijgen soms een nippend aanbeetje, maar het blijft verdacht stil. Nu waren de omstandigheden dit keer niet echt geweldig, want de wind was gewoonweg te hard en veroorzaakte troebel water. Zowaar vang ik na een tijdje een valsgehaakte bot en haak ik enkele garnalen en mini spiering op mijn haken. Voedsel genoeg in het water dus, maar ja..waar is de forel?

13S.jpg

Wanneer de vangsten niet optimaal zijn is er tijd voor sfeer foto's

Op de woensdag worden wij zelfs vergezeld door Carl Greve (zeebaars specialist bij uitstek) die ook maar al te graag eens een zeeforel wil vangen. Bert en ik geven hem tekst en uitleg  en laten het gebruikte kunstaas zien, maar ondanks de vele worpen is het toch alleen Bert die uit niets toch in gevecht is met een stevige zeeforel. Wanneer wij naderen zien wij Bert de vis scheppen en ook nu blijkt maar weer wat een omvang deze zeeforel heeft. De vis was een hoge 50-er en is werkelijk waar volgevreten.

14S.jpg

Mega dikke vis

Zeeforellen in Nederland gaat ons dus goed af en je hoeft er absoluut niet meer voor naar Denemarken. Ook in Denemarken heb ik dagen meegemaakt waarbij je geen enkele vis ziet of vangt, dus dat is niet veel anders in eigen land. Het water temperatuur stijgt op het moment snel en ik verwacht dat de temperatuur einde van de week wel de 12 graden zal aantikken. Altijd nog goede omstandigheden voor zeeforel dus, maar ook zal de zeebaars zich langzamerhand wel weer gaan melden ook. Ik heb mijn zeeforel record in eigen land verbroken in ieder geval en voor mij was dit zeeforelseizoen (tr)outstanding goed! Hopelijk kunnen we er nog een paar keer gericht op uit aankomende week. Ik zal jullie op de hoogte houden!

 

Marcel de Ruyter

Tis winter en we kleumen wat af in de boot of aan e waterkant om toch een visje te kunnen vangen, vervolgens hangen we een week rond op het water in Zeeland met mist, kou en wind. Vissen op de limiet voor sommige want we zijn de jongste niet meer. Mooie vissen worden gevangen en weer teruggezet, lelijke vissen zitten er ook bij en das het mooie geen vis is hetzelfde. Nou is dat dobberen op het water in een mooie boot met koffie en bier voorhanden gewoon een luxe en zeker niet op de limiet van overleven. Wel als er van ’s morgens vroeg tot ‘s avonds laat in weer en wind gevist wordt zoals de “broekkies” van onze club deden...Petje af.

Kou wind en regen worden getrotseerd.

Dan twee weken later sta ik tot aan mijn ballen in zeewater te gooien met lepels, spinners en wobblers in de jacht op zeeforel en pas op … 5 graden watertemperatuur maar 20+ lucht temperatuur. Als je het hebt over limiet vissen ... je moet er wat voor over hebben om die speciale vis te vangen en hoe het weer meewerkt weet je nooit. Zo kwamen we in 2018 op onze zeeforelstek met een ware hittegolf met temperaturen tegen de 30 graden terwijl we 3 weken daarvoor nog verkleumd in de boot op de roofvis aan het vissen waren op het Volkerak. Gooien gooien en nog eens gooien en jawelllll natte voeten want mijn waadpak is lek. Gelukkig wordt het nat en niet koud dus dat scheelt maar mijn voeten waren mooi geweekt na een dag in het water. 2 forellen mogen mij in de ogen kijken en hun weg vervolgen en mijn dag is geweldig. Paar aanbeten en 2 zeeforellen in het net, …superrrr.

1S.jpg

2S.jpg

Nieuw pak nieuwe dagen, ik zeg dagen want we gaan voor 2 dagen met een overnachting in badhotel Rockanje en hopen op een evenaring van een week ervoor waarbij Marcel 5 zeeforellen vangt op 1 dag met een kneiter van 68 cm. Vissen blijft vissen dus koester die goeie dagen want geen garantie voor de volgende keer zoals zal blijken. Wij vol goede moed het water in en werpen ... werpen … werpen en nog eens werpen en helaas ondanks onze super aasjes zien we alleen een paar missers en vangen geen moer op zaterdag maar mijn voeten blijven droog deze dag en grappig genoeg als we een biertje gaan halen lopen we in waadpak dikke jas en kleding over het strand bezaaid met blote mensen naar de biertent … ook leuk maar deze dag geen vis te vangen wel weer een 3 tal missers.

Dag later komt Carl ons vergezellen want deze zeebaars visser zoekt een manier om lekker bezig te zijn als de zeebaars naar het zuiden is vertrokken. Carl staat al een half uurtje te gooien als wij aankomen en na begroeten en een praatje lopen we het water in. Na de derde worp mis ik een vis die een kolk slaat maar het aas totaal mist maar het geeft wel een goed gevoel. De aanbeet kwam op nog geen meter waterdiepte en nog geen tien meter van de waterlijn van het strand. Gevoel of niet een aanbeet is een aanbeet en na een aantal uren zonder resultaat ga je twijfelen. Werpen werpen werpen en wachten op die ene BOEM en gelukkig kwam die. De boem was hard en duidelijk en na een heerlijke dril kon ik Carl laten zien waar we het allemaal voor deden. Zeeforel van 56 cm en met een prachtige hoogte een geweldige vis die een prachtig partijtje drillen weggaf. Ik blij, Carl overtuigd.

3S.jpg

4S.jpg

Het is en blijft een limit manier van vissen waarbij uithouding, volharding en afzien zeker van toepassing zijn, zonder deze eigenschappen zou ik je aanraden om met moeders bij de kachel te blijven zitten. Wat het aas betreft kan ik simpel zijn want veel meer als 2 lepels heb je niet nodig al zullen wij er altijd een pond van meeslepen want een beetje variëren kan zomaar vis opleveren. Onze ervaring ?? koper of goud …rood streepje …dreg versiert met witte veertjes. Model lepel ?? das het mooie want daar is geen peil op te trekken maar wij vangen gewoon goed op de GT Bio, Toby en Acme Little Cleo … kleur koper/goud met rode streep. Gelukkig heeft onze stek een prachtige tent tegen de duinen waar we de eigenaar inmiddels een beetje van kennen want een toilet in de buurt is wel zo prettig en een pint bier met borrelsnacks heb je wel verdient na een halve dag werpen ... is echt op de limiet dat terras ... heerlijk.

 

Bert

Hoewel dit misschien geen officiële Baitrebels event was, waren er toch veel Baitrebels aanwezig om het roofvisseizoen voor de gesloten tijd met stijl af te sluiten. Zo waren Marco, Bert, Dennis, Pieter, Peter en ik aanwezig. De zonen van Peter (Nick en Jordy) en zijn vis maat Sebastiaan stonden ook paraat om er een gezellige en hopelijk ook visrijke week van te maken. Op vrijdag 23 maart arriveren Dennis en ik als eerste rond 12:00 uur in Oude-Tonge alwaar wij gezamenlijk een bungalow aan het water hebben gehuurd en een week zullen verblijven.

11s.jpg

Ons verblijf voor de komende week

58s.jpg

Bootje direct in de achtertuin

Jordy en Sebastiaan zijn dan ook al bijna gearriveerd. Dennis en ik zijn met opzet iets eerder gekomen om spullen te droppen en daarna nog even een bezoekje te maken aan de Visma in Rotterdam. Terwijl wij daar rondsnuffelen ontvangen wij einde van de middag van Jordy in de groepsapp al de eerste foto’s van exemplaren vis die gevangen zijn.

40s.jpg

De eerste vissen kwamen via de groepsapp binnendruppelen

De snoekbaarzen van dit beruchte water zijn gewoon stuk voor stuk robuuste vissen die een stevig robbertje vechten. Er zitten op het moment veel donkere mannetjes tussen en eigenlijk lijken alle vissen diep te zitten. Zo vangt men de meeste vissen boven de 10 meter en op zich is dit ook niet vreemd gezien de zeer koude weersomstandigheden voor de tijd van het jaar. Een graad of vijf en met regelmaat een koude wind uit het NO..brrrr..

39s.jpg

Zet je warme muts maar op

Als wij de zaterdag dan al vroeg op zijn omdat wij niet kunnen wachten blijkt het op het water niet makkelijk te zijn. Op een enkele aanbeet na vangen wij in de ochtend niets en wanneer wij rond lunchtijd even naar het huisje zijn geweest voor een korte pauze moeten wij toch voor een andere aanpak gaan in de middag. De andere aanpak werkt, want op een meter of 10 water pakken wij in ca. 15 min twee snoeken en een snoekbaars op de fireball. Ook nu weer blijkt dat je met kunstaas vrijwel kansloos bent. De meegebrachte spieringen en dode voorns leveren de aanbeten op.

44s.jpg

Na een taaie start dan toch raak

48s.jpg

Twee keer achter elkaar op de fireball

10s.jpg

En de derde in de vorm van een snoekbaars voor Dennis

Toch valt het daarna weer snel stil en moeten we keihard werken voor een visje. Uiteindelijk weten we zo nu en dan ook wel wat te vinden, maar echt wild is het niet. Jordy en Sebastiaan die het water op hun broekzak kennen doen het een stuk beter.

38s.jpg

Duidelijk is wel dat de aanbeten toenemen tegen schemer en dus vissen we juist dan keihard door om zoveel mogelijk vissen te vangen. De dropshot methode i.c.m. een kleine spiering of bliek op de haak werkt toch nog wel het beste gedurende de hele week.

22s.jpg

Sebastiaan met een groenjas (maar van wie?)

De dagen die daarop volgen druppelen ook andere Baitrebels binnen zoals Marco, Bert, Pieter en Peter. Wanneer wij vanaf de zondag met z’n allen aanwezig zijn gaan wij elke dag het water op en er komen dan toch geregeld foto’s voorbij in de groepsapp van mooie vangsten. De eerste waardige vangst van een ruim mooi 80 cm lange snoekbaars gevangen door ondergetekende mag hierbij ook niet ontbreken.

3s.jpg

Big Momma

En hieruit blijkt maar weer dat geen dag hetzelfde is, want moet je de ene dag keihard bikkelen voor een visje is het op de andere dag binnen 5 minuten raak. Deze grote snoekbaars melde zich vrijwel direct op de aangeboden spiering op diepte.

32s.jpg

Bert ving zijn eerste snoekbaarzen op reepjes vis aangeboden op de dropshot methode. Zo bleek wel weer dat je echt met natuurlijk aas aan de slag moest gaan, want de vissen die wij aan kunstaas hebben gevangen zijn op twee handen te tellen. Ook was dit dan echt minutieus, want verknipte Fin-S staartjes was voldoende om enkele vissen te foppen.

51s.jpg

Alhoewel er soms toch een goede vis werd gevangen op kunstaas, de snoek hierboven die Marco ving is net over de meter en kon een op half water geviste plug niet weerstaan. Let op de vreemde afwijking van de onderkaak. Ook ik zelf ving een baars op ruim 16 meter diepte die mijn fireball voorzien met een 20 cm lange spiering niet kon weerstaan. Ook deze vis had zo zijn afwijkingen zal ik maar zeggen, ook al is dit nogal zacht uitgedrukt.

30s.jpg

Gedoopt tot Tsjernobyl baars

55s.jpg

Veilig in het rubberen landingsnet deze schitterende hoge 70-er van Peter

36s.jpg

Stuk voor stuk schitterende snoekbaarzen

31s.jpg

Sebas met een andere soort groenjas

Naast snoekbaarzen en snoek zijn de baarzen op dit beruchte water groots te noemen en kan je hier zondermeer tegen een dikke 50-er aanlopen. Dit was helaas niet voor ons deze keer weggelegd, maar onder de mannen zijn er wel een paar zeer fraaie exemplaren gevangen die hoog in de 40 cm zaten.

43s.jpg

Jordy met een prachtexemplaar baars

21s.jpg

49 cm in volle glorie voor Marco, tevens een PR

Zo wist Marco een zeer fraai exemplaar van 49 cm te vangen op een blauwe Rapala plug. Ook hier weer werd de plug gewoon ergens op half water gepakt wat toch wel weer vraagtekens doet oprijzen gezien de koude omstandigheden.

59s.jpg

Dennis in actie

Ook niet geheel onbelangrijk hebben wij vrijwel alle dagen kunnen vissen op één drama dag na dan, maar zelfs toen hebben wij in de ochtend aardig kunnen vissen. In de middag was er dus ruimte voor boodschapjes doen en benzine halen. De regen kwam toen met bakken uit de hemel. Dennis en ik hebben toen nog wat diepvriesbliek gehaald want ik had hier toch wel een goed gevoel bij aangezien de dropshot techniek het zo goed deed.

47s.jpg

Over het algemeen aardig, maar wel koud weer

17s.jpg

Dennis met 75 cm snoekbaars op de fireball

Dat idee met die bliekjes pakte aardig uit, want op de laatste dag wisten Dennis en ik toch aardig wat vis in de boot te krijgen. De dropshot techniek diende men wel uiterst langzaam aan te bieden, waarbij er amper sprake was van bewegen.

46s.jpg

Lang leve de dropshot methode

50s.jpg

Soms waren de aanbeten zo zacht waardoor het leek dat het loodje alleen maar vastliep, maar heel soms zaten er ook wel een paar ‘dikke boemen’ bij. En dan kan de lol uiteraard niet meer op. Vooral het doorzakken en dus laten zweven van de dropshot haak leverde de nodige aanbeten op.

Ook kwamen er opvallend veel snoeken op allerhande klein aas van behoorlijke dieptes. Dit zegt toch wel veel over het koude voorjaar en hoe de vissen jagen.

5s.jpg

Nick en ...

49s.jpg

Jordy beiden metr een mooi exemplaar snoek

De foto’s en tekst in dit verslag is uiteraard maar een fractie van alle gebeurtenissen. Wij hebben een zeer mooie week gehad met goede vangsten, lekker eten en gezellige avonden op de bank.

33s.jpg

Wat je noemt een typisch 'Hommertje', wie van de twee :-)

De plannen voor een volgende keer zijn volgens mij al in volle gang als je het mij vraagt, want iedereen heeft het toch wel erg naar zijn zin gehad. Het zal voor sommigen onder ons even afkicken zijn nu het gesloten seizoen weer begonnen is en dus tijd genoeg om nieuwe snode plannen te maken voor het nieuwe roofvisseizoen en onderhoud te plegen op materialen.

60.jpg

So don't let the sun go down and let's do it all again :-)

Bedankt Jordy voor het organiseren van deze fantastische visvakantie en alle visvrienden bedankt voor de ontzettend leuke en gezellige week!

Tot snel maar weer!!!

 

Marcel de Ruyter

                        

Aan ieder roofvisseizoen komt een eind, zo ook aan het huidige en om dat goed af te sluiten had Jordy Huizinga een prachtige 8-persoons watervilla gehuurd in Oude Tonge die uitmond op het Volkerak. Omdat de foto's meer vertellen dan duizend woorden laten we die voor zich spreken. Een prima week met dito gezelschap en vangsten.

 

1s.jpg 2s.jpg 

3s.jpg 4s.jpg

5s.jpg 6s.jpg

7s.jpg 8s.jpg

10s.jpg 13s.jpg

12s.jpg

11s.jpg

14s.jpg

15s.jpg

16s.jpg

17s.jpg

18s.jpg 19s.jpg

20s.jpg

21s.jpg

22s.jpg

23s.jpg

24s.jpg 25s.jpg

26s.jpg

27s.jpg

28s.jpg

29s.jpg 30s.jpg

31s.jpg

32s.jpg

33s.jpg 34s.jpg

35s.jpg 36s.jpg

37s.jpg

38s.jpg

39s.jpg

40s.jpg

41s.jpg

42s.jpg

43s.jpg

44s.jpg

45s.jpg

46s.jpg

47s.jpg

48s.jpg

49s.jpg

50s.jpg

51s.jpg

52s.jpg

53s.jpg

54s.jpg

55s.jpg

56s.jpg

57s.jpg

Thanks mannen voor een topweek!

Dennis Smit