Soms heb je van die dagen dat het met de vangsten even niet wil zoals je het graag gezien had. Zo ook gisteren toen we op de reguliere stekken alleen wat lossers wisten te produceren. Wat doen je dan, juist 'schakelen', tussen kunstaas, montages en wat dies meer zij, maar als dat ook niet werkt dan moet je het rigoureus aanpakken en verkassen.

Marcel vertelde mij een tijd geleden een aantal mooie verhalen over een stek uit zijn jeugd, niet ver van de plek waar we op dat moment stonden te vissen. Daar de vangsten toch te wensen overlieten besloten we om dat water nog een uurtje aan te doen. Vooraf kreeg ik van Marcel de waarschuwing dat als het hier ging lukken de vangst wel eens groot kon zijn, er wordt immers nauwelijks op roofvis gevist in dit water. Niets werd minder waar.

1S.JPG

Een mooie herinnering uit de oude doos

Na onze sessie op de zeeforel had ik niet veel kans gekregen om nog weg te komen maar omdat er leuk viswater niet te ver van huis is kon ik toch afspreken met Marcel om een paar uurtje vanaf de kant klein kunstaas nat te maken met onze Ultra licht spulletjes. Zoals gewoonlijk laat beginnen en lang doorvissen is de manier in deze tijd van het jaar of je moet heel vroeg zijn maar daar hou ik niet zo van.

Aangekomen op de stek begon ik maar wat in te gooien in afwachting van Marcel, maar na een half uurtje toch maar even op de telefoon gekeken en wat blijkt…..verrassingggg Marcel is al druk aan het vissen alleen een kilometer of 2 verderop en heeft al mooie baars te pakken. Hup spul in de auto en erheen gereden. Na het handje schudden en even samen bakkie te hebben genomen gingen we de kantjes uitkammen. Dit leverde een aantal snoekbaarzen, baarsjes en zelfs een mooie snoek op wat gaaf is op ons Ultra lichte materiaal.

Lekker gevist die dag maar toen het echt helemaal stil viel besloten toch maar te kappen voor de dag.

Een week later toch weer een gaatje gevonden en nu had ik wel zin om wat finten te vangen dus had ik zoiets van: laten we IJmuiden maar eens doen. Weer met Marcel afgesproken en tegen 14:00 konden we elkaar weer de hand schudden. We hadden een mooie dag uitgekozen want er stond een harde Noord Westen wind van zeker kracht 5 en het was gewoon koud met 14 graden en nattig. Gelukkig hebben we geen lange haren dus die konden ook niet in de war waaien en ons regenpak is waterdicht.

Na de eerste worpen voor het gemaal waar we enigzins uit de wind stonden kwamen de eerste aanbeten al binnen op de DK river en de ene na de andere Fint kwam boven of konden we D&R geven (Dril en Release) door even met de slappe lijn de vis de kans te geven de haak te lossen. Merkwaardig genoeg gebeurd dat best vaak waardoor je de kwetsbare vis niet hoeft vast te pakken.

Ook al hebben sommigen onder ons niet stil gezeten en zijn gewoon door gegaan met roofvissen op het zoute water, is de laatste weekend van mei voor velen toch weer de eerste dag geweest dat zij achter de rovers aangingen. Ondanks het toch wel aardige succes op het zoute hebben wij inmiddels weer enkele uitstapjes gemaakt op het zoete en eigenlijk tijdens elke sessie werd er wel vis gevangen. Elk jaar weer is het opvallend hoeveel snoek je eigenlijk vangt in verhouding tot snoekbaars en baars. Zo hebben Dennis en ik met elkaar gevist met allerhande kleine shadjes op een zonnige ochtend en middag en zo vingen wij naast enkele baarzen en snoekbaarzen, maar liefst 6 snoeken. Dat dit de nodige sport geeft op ons UL materiaal moge duidelijk zijn. 

1s.jpg

Opvallend veel snoek op onze kleine shadjes

De missie geslaagd de vorige keer en daar zijn we natuurlijk heel blij mee en dat vraagt om meer en groter dus er moet meer gevist worden, meer worpen en beter uitgekiende vistijden. Afgelopen zaterdag was het dan weer zo ver dat het virus de kop op stak en we een sessie gingen doen. Het weer was nogal lastig in te schatten maar dat het koud werd was wel duidelijk met die flinke Noorden wind welke we dan wel weer iets van achteren in onze rug hadden. Het tij was ook perfect want tegen het donker zou het hoog water zijn.

1.jpg

Dat betekende dat er ook “uitgeslapen” kon worden tot 08:30 omdat pas tegen 14:00 het water laag zou zijn waarbij wij 2 uur voor laag aanhouden om te beginnen. Na 2 uur sturen mooi op tijd op de locatie alwaar we ons in de waadpakken hesen en de boel op de rug gooiden. Rustig gooiend en wadend liepen we met het afgaande water mee op zoek naar stroomnaadjes welke helaas lastig te zien waren in verband met de harde wind. Na niet al te lange tijd kreeg ik al een aanbeet en sloeg aan waarna alles slap viel. Na binnen draaien bleek ik draadbreuk gehad te hebben en het was onduidelijk waar maar ik ga ervan uit dat de verbindingsknoop dynema fluocarbon niet goed gemaakt was.  Gelukkig is Marcel ook een doorzetter en dat werd na een paar uur gooien beloond met een mooie dikke zeeforel. Niet veel later wist hij er nog een te pakken en deze twee forellen waren werkelijk moddervet.