De Missie

Het is begin van april, het roofvisseizoen zit op slot, als roofvisser de tijd om je spullen op te lappen voor het nieuwe seizoen, overbodig geworden materiaal in de verkoop te doen én op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging. Een uitdaging die we sinds enkele jaren hebben gevonden in het vangen van zeeforel aan de Nederlandse kust. Waar menigeen een visvakantie boekt naar het voor deze vis alom bekende Denemarken, trotseren wij de woestenijen van het Nederlandse zeewater om de zeeforel te belagen. Als ze aan de Deense kust zitten, waarom zouden we ze hier dan niet kunnen vangen op slechts een krappe anderhalf uur rijden van huis. Mission impossible? … not at all! Natuurlijk pionieren we al een flinke periode wat af op dit gebied en weten we inmiddels waar de kansen op zeeforel hoger zijn dan elders, maar toch moet je ze nog maar even weten te vangen.

 

De voorbereidingen

Halverwege december beginnen de eerste voorbereidingen voor onze zeeforeltrip. Bert legt contact met ons vaste onderkomen in Oostvoorne om af te stemmen of er plaats is in de eerste weken van april. Wij willen expliciet in deze periode vissen omdat de omstandigheden dan ideaal zijn voor de zeeforel. Begin februari krijgen we de bevestiging op een midweek van 11 t/m 15 april. Uiteraard, en hoe kan het ook bijna anders, wordt onze toch al uitgebreide visuitrusting aangevuld met de nodige nieuwe aasjes, molens, hengels, lijnen en wat dies meer zij, want je wilt per slot van rekening niets aan het toeval overlaten. Zelf liep ik onlangs nog tegen een nieuw neopreen waadpak van Rapala aan en omdat het vorig jaar toch wel erg koud was in een PVC pak heb ik er geen twee tellen over nagedacht.

18M.jpg

De ideale set voor deze visserij, lichte spinhengel, snelle molen en een dunne lijn

Nee met de titel van dit verhaal bedoel ik niet dat je een gat in de lucht moet springen, maar dat de lente nu toch echt  in aantocht is. Op zondag 03 april besluit ik de namiddag tot de avond, ondanks het wel erg mooie weer, een sessie te doen op zeeforel. Dat vis vangen vangen onder een straal blauwe hemel en geen zuchtje wind moeilijk is weten veel sportvissers. Wie wel eens op zeeforel heeft gevist weet dat dit nog moeilijker kan zijn. Maar goed, aan de andere kant is april doorgaans ook wel een goede maand te noemen voor zeeforel, wat komt door het langzaam opwarmende water. Allerlei prooien komen weer tot leven en gaan zwemmen en dus de hongerige zeeforel ook. Wanneer ik tegen 15:30 uur op de eerste  aankom is het water afgaande en de voorspelling is dat het water tegen 20:00 uur op het laagste punt is. Op zich een prima getijde zeker in combinatie met schemer, maar de zon schijnt rijkelijk en de zee lijkt wel een biljartlaken. Toch blijkt al snel dat dit ook zo zijn voordelen heeft. Elke kleine rimpeling is met het blote oog te waarnemen en zo spot ik dus al snel geregeld een schooltje kleine prooivis die zich als belletjes verplaatsen in het stroompje. Uit het niets zie ik zelfs keihard een vis klappen in de verte, maar een paar harders die ik kort daarvoor had waargenomen door mij polaroid zonnebril doen mij in eerste instantie vermoeden dat dit niet het soort is waarop ik jaag.

1S.png

Traditie getrouw nemen wij als echte sportvissers afscheid van het oude roofvisseizoen en als het even kan gaan we natuurlijk nog even vissen op het binnenwater nu het nog mag. Zo ook op zaterdag 26 maart j.l. We hebben besloten de Noorderplassen te gaan bezoeken in Almere en na een oude snoekbaarsvideo te hebben gezien op de laatste clubavond, van een tijd waarin hier gigantische snoekbaarzen werden gevangen, kriebelt het des te meer. Die snoekbaarzen zijn er helaas bijna niet meer, maar snoek zit er nog zeker wel. Rond 08:30 uur zijn Bert en Ed, Dennis en Jan en ik met Ruud ter plaatse. Iedereen lijkt aan het trollen te zijn en op zich is dit ook een prima techniek om vis te lokaliseren. De wind gooit vandaag weer eens roet in het eten en de voorspelde vijf is ook zeker wel een vijf (als het geen zes is). Ruud en ik weten maar al te goed dat “wind op de kant, vis in de hand brengt” en daarom kiezen wij er toch direct maar werk van te gaan maken. Langs één van de eerste de beste kantjes waar de wind aardig op staat is het dan al direct raak op een meter of vier diepte.   En goed ook! Mijn lichte baitcaster gaat geheel krom en de wind doet hier nog even een schepje bovenop. Na een stevige dril van ruim vijf minuten ligt daar een dikke snoek aan het oppervlakte klaar om geschept. De boot ligt inmiddels iets meer in de luwte en na het onthaken meten wij snel de snoek nog even op waaruit blijkt dat deze dame 91 cm is. Een schitterende dame die echt hoogzwanger is, want op een gegeven moment komt er ook wat kuit uit haar wat in de boot beland.

 1S.jpg

Een snoek dame van 91 cm

De laatste jaren vangen we steeds minder snoekbaars en door de gigantische plantengroei is ons huiswater het Gooimeer niet of amper te bevissen. Nou was ik altijd een grote fan van mooi getekende snoeken en (snoek)baarzen en deze zal ik ook nog wel achter de vinnen aan blijven zitten hier in en om het huis waar de grachten en plassen best nog wel een visje opleveren maar soms wil je meer of anders.

De laatste jaren of eigenlijk al vele jaren ( inmiddels 15 x geweest ) vis ik in Denemarken op zoute soorten zoals geep en zeeforel en jawel men noemt deze ook wel zilveren pijlen en op de 1 of andere manier maakt dat zilver de jager in mij los. Met de club viste we ook elk jaar op het Veerse meer op forel tot men besloot dat je niet meer met de boot mocht vissen in een groot gebied.  Zo heb ik de laatste jaren last van zilverkoorts en laat mijn visboot steeds vaker in de grage staan om vanaf de kant te vissen. Mede ook omdat aluminium en zout water geen goede combinatie is.

In de jacht naar dit zilver zijn er ook nog soorten bij gekomen die het alleen maar mooier maken zoals fint en zeebaars waarbij het mooie is dat je al deze soorten met hetzelfde aas en hengel kunt vangen zodat we geen arsenaal aan zooi mee hoeven nemen. Spinhengel, lepels, plugjes en pilkertjes is al wat je nodig hebt met een flinke dosis geduld en doorzettings vermogen. Je zal eerst op zoek moeten naar stekken en plekken waar genoemde soorten te bereiken zijn.

Er zijn zeker ook eisen als je op zilver jacht wil gaan en daar moet je ook niet op bezuinigen, daar hebben wij ervaring mee door goedkoop/duurkoop want zout water vreet alles stuk wat niet zout bestendig is al gaat dit niet op voor sommige stukkies kunstaas die we via ebay bestellen zoals je vast wel eerder gelezen hebt want onze 50 cents zijn super. Goed schoeisel is heel erg nodig om niet op je giegel te gaan op de gladde stenen.

De materialen van ons zijn inmiddels prima in orde en we staan regelmatig een hele dag te gooien en smijten in een poging het zilver te scoren waar we op jagen maar zilver is zeldzaam en alleen in sommige jaargetijden zijn sommige soorten te vangen maar gelukkig bestaat er voor ieder jaargetijde wel een soort die te vangen is maar de zomer is toch wel favoriet al is het maar vanwege de temperatuur en de verschillende soorten die je door elkaar kunt vangen met af en toe een meevallen in de vorm van een makreel.

1M.jpg