Vinden de meeste mensen de winter maar koud en guur, dan begint het voor mij juist rond november/december weer te  kriebelen. Zodra we deze maanden hebben bereikt begint voor mij het zeeforel seizoen namelijk weer. Alles hengels en molens zijn dus ruimschoots daarvoor alweer in topconditie gebracht wat noodzakelijk is voor urenlang smijtwerk. De voorgaande sessies wist ik al aardig wat kleinere zeebaarzen te vangen en begin december kwamen alweer de eerste zeeforelletjes boven water ook. Wat wil een mens nog meer?

1s.jpg

De eerste forellen kwamen binnen handbereik

Het zal niet eerder dan 11 december zijn wanneer ik en Ruud hebben afgesproken voor een zeeforel sessie, maar zeebaars kan zoals gewoonlijk niet worden uitgesloten. De afgelopen winters hebben wij gewoon maar weer bewezen dat ze best zijn te vangen zo nu en dan op een stukje kunstaas.   Ruud en ik hebben pas rond 10:00 uur afgesproken omdat wij vandaag met opkomend tij zullen gaan vissen. Niet het allerbeste tijd vind ik persoonlijk, maar vis moet toch eten. Het is nog steeds aardig laag wanneer ik rond 09:45 uur aankom en omdat Ruud nog niet ter plaatse is besluit ik alvast een paar worpjes te gaan maken. Nu gaat zeeforelvissen en zelf het vissen op zeebaars soms gepaard met urenlang werpen en het is dus absoluut een zeer grote verassing als ik al op de eerste worp een geweldige ram op mijn hengel krijg. De slip giert het uit en de hevige bonken op de top doet mij vermoeden dat ik met een flinke zeebaars te maken te heb. Als de vis voor de kant komt weet ik deze te scheppen en omdat niemand in de omgeving is besluit ik maar een ‘Sea bass selfie’ te maken. Het meetlint er toch maar even langs, want het is een flinke vis. Het meetlint geeft maar liefst 60 cm aan en voor de maand december is dit werkelijk waar een prachtige baars waarmee je hartstikke blij moet zijn. En blij dat ben ik!

2s.jpg

60 cm zeebaars op de eerste worp

Na nog een paar worpjes zonder aanbeten besluit ik weer richting auto te lopen waar Ruud eigenlijk net aan komt rijden. Ik vertel Ruud dat ik in principe al naar huis kan, maar dit is uiteraard een grapje. Na koffie en koek lopen wij terug naar dezelfde stek, want waar één zeebaars zit, zitten er doorgaans meerdere. Dat dit klopt wordt al snel bevestigd, want binnen enkele worpen sta ik de tweede zeebaars te drillen.

3s.jpg

#2 is al snel binnen landingbereik

Kort na de release van deze zeebaars is het dan ook raak voor Ruud. Hoezo de vis van duizend worpen? Al na enkele minuten heeft Ruud de eerste zeeforel in het landingnet die exact voor het zelfde aasje ging waarmee ik stond te vissen. Dit type lepeltje heeft zijn vangkracht voor vandaag alweer bewezen.

4s.jpg

De eerste echte forel van vandaag

Omdat de forel erg wild is en wij  deze niet willen beschadigen maken wij er een fotootje van in het landingsnet. Kort hierna zwemt de forel met veel kracht weer weg. Een pracht gezicht! Kort hierna lost Ruud een zeebaars die keihard op zijn kunstaas knalde, maar schoot helaas los. Enkele minuten later is het dan voor mij weer de beurt en mag weer een mooie maatse zeebaars showen.

5s.jpg

Stuk voor stuk prachtbaarzen

Zo gaat het eigenlijk een tijdje door tot dat Ruud weer een vis mag drillen. En geloof het wel of niet hij mag zijn tweede zeeforel van deze dag noteren. De lepel schoot los in het net.

6s.jpg

Twee forellen op één dag voor Ruud

Als wij dan doorvissen is het niet veel later ook voor mij de beurt om een zeeforel te drillen die zich dan net voor de kant met een geweldige sprong zich weet te ontdoen van de haak. De lepel schiet weg en uiteraard ben ik daar niet blij mee. Maar gezien de vele aanbeten en mooie vissen die wij reeds hebben mogen landen is dat klote gevoel snel weg.

7s.jpg

Blij met winterbaars

Tot de laat in de middag weten wij zeebaarzen te vangen en zien wij even geen forel meer tot dat één van de locals net voor schemer nog een zeeforel lost voor de kant die voor zijn black minnow ging. Das de vierde voor vandaag die wij hebben gezien!

8s.jpg

Voldaan stoppen wij ermee voor vandaag

Het is rond 16:30 uur wanneer wij afhaken en voldaan lopen wij terug naar de auto. We schudden elkaar de hand en spreken af dit snel nog maar eens over te doen. Thuis pak ik de flessenopener en nuttig een lekker Bockbiertje om de dag mee af te sluiten. Het was weer een ouderwetse topdag Ruud!

 

Zoute groeten,

Marcel de Ruyter