Tja zo heb je er niets te zoeken en zo is je zoon geëmigreerd en heb je er een vakantieadres bij en in dit geval is dat Salina Kansas USA. Nou stuurde mijn zoon Nick regelmatig foto’s van zijn leven daar en hierin liet hij zien regelmatig een hengeltje uit te gooien in de Smokey river en Lake Kanopolis waar die dan best wel een vissie wist te vangen. Helaas is in het land waar alles bigger en better zou moeten zijn de vis een beetje achter gebleven wat formaat betreft, in ieder geval in de regio waar zoonlief Nick woont gezien de foto’s die ik toegestuurd krijg want echt grote vissen zaten er niet bij of hij moet nog een paar stekken leren kennen waar wel grote vis te vangen is, ik kan me niet voorstellen dat het niet zo is namelijk.

Ik zou dus ook een dag mee gaan vissen tijdens deze vakantie en daarvoor had ik ook een reishengeltje ingepakt in de vorm van een Vibralock telescoop van 210 cm en werpgewicht van een gram of 15 waarop een oude stradic zijn werk kon doen. Eerst een vergunning kopen van 14$ voor 1 dag, wat materiaal en niet te vergeten een doosje wormen. Helaas zijn de hamburgers groter dan de doosjes wormen en zeker ook een stuk goedkoper maar goed, met een hamburger van je geen vis. Na de aankopen op pad voor een uurtje rijden in de dikke SUV wat natuurlijk ook al een mooie ervaring is en waarbij ik de omgeving mooi in me op kon nemen. Van de tornado die de dag hiervoor langs getrokken was viel niets te zien maar dat kwam omdat we ten Westen reden en de storm grote schade had aangericht ten Oosten van Salina en al was deze tornado geen Matthew, huis geheel verdwenen van de fundering en een vrachtauto op zijn kop in het land gaf ’s avonds wel een goed beeld op het journaal.

Na een klein uurtje rijden komen we bij Lake Kanopolis en kiezen de kant waar ze het water uit het meer spuien in de rivier de Smokey want zo weet zoonlief hier zetten ze ieder jaar een zooi forellen uit waar hij elk jaar als de vinnen bij is om er zijn deel van in de vriezer op te slaan. Soort van opening seizoen feestje. Nu begonnen wij aan de kant van het spui waar een lichte stroming stond en waar het water lekker in beweging was. 10 grams loodje, onderlijn met haak, worm erop en klaar.

1.jpg

Meteen na een paar minuten kwam het eerste meervalletje binnen en met 20 cm nou niet echt iets om een gat voor in de lucht te springen maar vis is vis. We krijgen achter elkaar beet maar de hele wormen worden van de forse haken geplukt zonder een vis te landen waardoor ik besluit een kleinere haak te kiezen en een nog lichter loodje van een gram of 5 en werp deze met de stroom mee en laat het liggen waar het ligt anders zit je snel vast tussen de stenen. Op dit haakje een stukje worm van een centimeter of 2 en nu kwam de ene na de andere vis binnen in de vorm van White bass en Wiper.

Door het verspelen van lijnen werd zoonlief een beetje geïrriteerd  en dus verkaste we naar een poel ergens bovenstrooms en hier zag ik meteen een paar grotere vissen wegschieten en dat zouden best forellen geweest kunnen zijn want lang niet alle forellen worden weggevangen zegt Nick. Na nog een paar keer de vissen gezien te hebben durf ik te beweren dat het karpers zijn en geen forellen. De eerste ingooi is meteen raak want het lood heeft de bodem ( tis er maar een halve meter diep) nog niet geraakt of een Blue Gill heeft mijn worm te pakken. Dat is weer een nieuwe soort op mijn lijstje wat ik bij kan schrijven net als de White Bass en Wiper die ik in de stroming al gevangen had.

2.jpg

Na deze ene aanbeet nog een uurtje blijven hangen in het poeltje maar er gebeurde niets meer waardoor ik zoiets had van: ik verspeel liever wat lijntjes en vang vis als dat ik een worm aan het verzuipen ben zonder verdere actie. Terug naar het spuigedeelte. Worp na worp komt er vis boven en iedere worp is eigenlijk wel raak alleen zijn onze wormen bijna op en ik zeg tegen Nick; de volgende kleine vis moeten we als aas gaan houden maar helaas op het laatste stukje worm wordt geen vis gehaakt. Met de vliegenlat aan de slag maar gek genoeg krijgen we geen aanbeten op de nimfjes die we de visjes voorschotelen en ik besluit het kleinste stukje plastic aan mijn lijn te knopen wat ik kan vinden in de doosjes. Langzaam vis ik deze binnen en na de tweede worp krijg ik er zowaar een dreun op waarna ik een Wiper ( hybride white bass/striper ) vang die we terug zetten omdat we het zonde vinden deze vis te versnijden omdat het de grootste is tot nu toe.

3.jpg

Gelukkig vangen we niet lang daarna nog een kleine hybride welke we prepareerde tot aas door er stripjes uit te snijden zoals we dat ook doen op bijvoorbeeld geep of snoekbaars, huid met een stukje vis waar de haak in komt. Back in business riep Nick toen het eerste meerval(etje) voor mij binnen kwam en daar was alweer een vierde nieuwe soort vis voor mij deze dag. Nu bleven we lekker vangen op deze stripjes vis en er kwamen zelf grotere vissen binnen als toen we met wormen visten dus het lijkt erop dat het ook beter geschikt is als aas. Ik ga niet vissen om grote vissen te vangen maar voor mijn plezier en omdat ik gewoon graag vis en dat is precies hetzelfde als hoe Nick erin staat. Ik heb heerlijk zitten vissen deze dag en leuk gevangen al waren het vooral kleine vissen maar de top stond niet stil. Dat is best wel lekker want ik kan me de dagen goed herinneren dat we de hele dag staan te gooien en niet eens een aanbeet krijgen.

Tijdens het vissen bij het spui zie ik nog een paar keer een karper van respectabel formaat geheel het water uit springen en denk bij mezelf hhmmm pennetje, mais…voerplekkie. Tegen de avond begint het rommelen in de maagstreek toch wel parten te spelen en we besluiten om in te pakken en er een einde aan te maken want genoeg is genoeg en terwijl we naar de auto lopen vindt ik op het grasveld een slangenhuid die al helemaal is opgedroogd en dat geeft ook een beetje de gevaren aan. Altijd opletten in een vreemd land waar je je poten neerzet want je zal maar een giftig beest tegen komen. Tijdens de terugrit zien we in het veld nog een coyote liggen en ik heb er spijt van dat ik de camera met telelens vergeten ben. Meenemen die camera, altijd.

 

Greetings from the USA Bert